Vegetatieve innervatie van de parasympathicus, ook parasympathicotonie. In de zin van continu-vagotonie en is het hetzelfde als de pcl-fase.


De nervus vagus geldt als een eigen hersenzenuw, die meerdere deelbereiken heeft, een nucleus dorsalis, een nervus ambiguus en een nervus tractus solitarii. Vagotonie (volgens Eppinger, Haas 1910):
"Continue verschuiving van het vegetatieve evenwicht in de zin van een verhoogde prikkelbaarheid of van een overheersen van het parasympathische systeem." Men vatte dit vroeger algemeen overwegend als constitutionele vegetatieve labiliteit op. Symptomen: hypertonie (hoge bloeddruk), bradycardie (lage hartslag), miosis (vernauwing van de pupillen), maag-hyperaciditeit (verhoogd maagzuur), darmkolieken, vermeerderde speekselsecretie.
Dat, wat wij nu in de GERMAANSE GENEESKUNDE pcl-fase of genezingsfase noemen, had men vroeger natuurlijk ook al waargenomen. Men heeft het alleen niet kunnen begrijpen en daarom als "vegetatieve labiliteit" of "dystonie" verkeerd geïnterpreteerd. De feiten waren en zijn onomstreden, de waardering van de feiten was verkeerd.

Pin It
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 0% (0 stemmen)