ROOS 02.06.2010

Sedert mijn schooltijd (derde middelbaar), had ik met tussenpozen zeer veel last van roos. Ik herinner mij nog de klas toen ik voor het eerst de schilfertjes opmerkte. Soms had ik er maandenlang totaal geen last van. Dan waren ze weer zeer sterk aanwezig. Jarenlang heb ik allerlei middelen gebruikt, allemaal tevergeefs.

Ongeveer 3 jaar geleden op een seminar over de Germaanse Geneeskunde, vroeg ik aan Helmut Pilhar wat het conflict zou kunnen zijn. Hij verklaarde mij dat ik een scheidingsconflict geleden had en telkens weer op sporen terecht kwam. Dus: een hangende genezing.
(opmerking: roos is de actieve fase van een scheidingsconflict)
Ik moest proberen het DHS (= conflictinslag) te achterhalen om zo de sporen te vinden. Door de jaren heen kon ik er maar niet achter komen waar ergens een conflict geweest was dat met een scheiding in verband kon worden gebracht. Hoe ver ik ook in mijn herinneringen terug ging.
Enkele weken geleden moest ik ineens aan een voorval denken en plots wist ik mijn conflict. Tegelijk viel het mij op dat ik sinds vorige herfst geen roos meer gehad heb.
Gedurende mijn schooltijd was ik tot over mijn oren verliefd op Alexandra, het mooiste meisje op school. Ik durfde het haar niet te zeggen. In het derde middelbaar heb ik haar een brief geschreven. Zij antwoordde mij op een dusdanige manier, dat mij duidelijk werd dat ik haar nooit meer hoefde te benaderen. Dit was voor mij zo hoog-acuut-dramatisch dat ik mij nu nog elke seconde en elke gedachte van toen kan herinneren. Sindsdien heb ik roos. Na de schooltijd zijn we elkaar volledig uit het oog verloren. Maar als ik toevallig iemand ontmoette uit die tijd, was mijn eerste vraag altijd: weet jij wat er van Alexandra geworden is?
Wanneer ik bijvoorbeeld in een tijdschrift een foto zag van het type vrouw dat Alexandra vandaag de dag kon zijn, dan kwamen de herinneringen aan de grote liefde uit mijn schooltijd weer terug.
September vorig jaar kreeg ik een brief van Alexandra. Het was een uitnodiging voor een klassereunie. De week ervoor was ik in gedachten helemaal bij haar. De roos tierde welig! Toen het eindelijk zo ver was dat ik haar terug zag, herkende ik haar niet eens. Ze was ondertussen natuurlijk ook 38 jaar oud. Ze had duidelijk aan gewicht toegenomen. Ze had nep-tanden, die er bepaald niet mooi uitzagen. Kortom, ze zag er uit als een vrouw die mij op geen enkele manier aanspreekt. Sindsdien is de ban gebroken. De sporen zijn opgelost. Ik heb mijn eerste roosvrije winter gehad sinds 25 jaar.

Wat ik opmerkelijk vind: alhoewel ik 3 jaar lang bewust geprobeerd heb een scheidingsconflict te vinden in mijn verleden, is het mij niet gelukt alhoewel het toch duidelijk aanwezig was. Maanden later, nadat het programma duidelijk afgelopen was, werd het mij plotseling duidelijk.

Opmerking: deze sporen worden door ons mensen niet zo duidelijk opgemerkt.
Een dier doet dit instinctief en vermijd ze. Deze man heeft de scheiding met zijn hoofd geassocieerd. De geassocieerde scheidingsplaats heeft een reden. Namelijk: daar heeft het scheidingsconflict ingeslagen. Misschien heeft zij hem een keer door zijn haar gestreken of hij haar.
Dit ervaringsbericht is ook typisch voor alle mannen die direct met haaruitval of met kaalheid reageren. Misschien dat bij volledige kaalheid de scheiding als 'brutaal' ondervonden werd.

Zie Opperhuid - scheidingen 10 Ra li/re

Pin It
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 0% (0 stemmen)