Ervaringsbericht – darmontsteking ( 22 Ga li / 24 Ga li )
12-02-2018

Halle beste Helmut,

wegens zeer ernstige pijn rechts in mijn onderbuik met een vermoeden op blindedarmontsteking, werd ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Twee dagen heb ik geprobeerd het thuis uit te houden, in de hoop dat het rustiger zou worden. Maar toen ik van de pijn niet meer wist wat voor of achter was heb ik, ondanks mijn kennis over de Germaanse geneeskunde, besloten naar het ziekenhuis te gaan.

Daar werd echter niet blindedarmontsteking vastgesteld, maar dat er in delen van de dikke en dunne darm ernstige ontstekingen waren. Er zou een grote hoeveelheid vloeistof/oedeem rondom dat ontstoken darmdeel in mijn buikholte zitten en de darmwand zou sterk gezwollen zijn. Ze wilden gelijk opereren en dat deel van de darm weghalen.

 

Dat heb ik echter geweigerd, omdat ik wist wat daar de gevolgen van zouden zijn.
Maar om verdere gevolgen te voorkomen, stemde ik tandenknarsend in met een antibiotica behandeling, ook al weet ik dat dit eerder schadelijk is dan dat het helpt.
Maar ik moest iets ondernemen.

Met deze diagnose was het me wel direct duidelijk om welk speciaalprogramma en conflict het ging en dat er onder geen elk voorwaarde geopereerd mocht worden. Het conflict liep al 14 maanden!

In september 2016 had ik een aanvraag ingediend voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Als zelfstandig ondernemer ben ik van zo’n verzekering afhankelijk om financieel rond te kunnen komen wanneer ik mijn werk niet meer zou kunnen doen en spijtig genoeg is dat nu ook zo gebleken.

De verzekeringsmaatschappij heeft mij in mei 2017 eindelijk een bevestiging gestuurd dat ze de WAO verzekering aanneemt. De aangekondigde diensten waren echter niet zoals in mijn verzekeringspolis was afgesproken en hebben mij veel geld gekost. Ze beschuldigden mij dat ik valse informatie verstrekt zou hebben, wat zeer zeker niet waar was.
Vermoedelijk was dat mijn conflict inslag/schok. Ik diende bezwaar in en nam uiteindelijk een advocaat in de hand om voor mijn rechten op te komen.
Het schriftelijk verkeer ging heen en weer en we kwamen niet vooruit. Op een gegeven moment begon de bank druk uit te oefenen, omdat mijn rekening iedere maand meer en meer in het negatief kwam te staan en ze eisten dat ik de rekeningen moest aanvullen. Ik bevond me toen op een financieel dieptepunt.
Dat was waarschijnlijk het moment van conflictinslag, het verhongeringsconflict wat in verbinding staat met de dunne darm.

Op 22-01-2018 kwam de verzekeringsmaatschappij met een nieuw voorstel, waar ik na zorgvuldig overwegen mee instemde, want ik had het werkelijk gehad met dit alles. Ik maakte diezelfde avond nog een plan hoe ik de overige financiële verliezen kon aanvullen en gaf het oké aan mijn advocaat om het af te ronden.
Dinsdagochtend kreeg ik pijn en deze verergerde zich de daaropvolgende dagen en donderdag ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Het vermoeden dat het blindedarmontsteking was zou voor mij logisch zijn geweest, omdat ik maandag de stap had gemaakt, deze ergernis brok eindelijk kwijt te raken en daardoor dus de conflictoplossing/genezing kon beginnen.
Hoewel ik mij wel wat misselijk voelde na deze meerdere maanden durende actieve fase.

Maar het conflict had nog een andere inhoud: Mijn conflict was de brok “WAO verzekering”, die me weliswaar was toegezegd, maar gedurende 11 maanden de hoogte van de uitkering onduidelijk werd gehouden en daardoor niet uitbetaald werd. En daar bovenop dat ik valselijk beschuldigd werd, wat mij ongelooflijk geërgerd heeft.

Op dat moment startte er een speciaalprogramma van de dikke darm. De conflictinhoud was “een brok niet krijgen, niet verwerken kunnen” en deze hele situatie veroorzaakte bij mij een “grote ergernis door de valse beschuldiging” en ik kon het mij toekomende geld niet opnemen.
Om deze brok beter te kunnen verwerken, maakten de dikke en dunne darm cellen van een vlak groeiende tumor, wat cellen zijn met een resorptief karakter. Vandaar de verdikkingen in de darmwand, die door het genezend oedeem/vocht versterkt werden. Bij een operatie was er onvermijdelijk de diagnose gesteld van darmkanker. Dat was me wel duidelijk en daarom heb ik deze operatie geweigerd, ondanks de druk die de artsen 4 dagen op mij uitoefenden.
Het conflict kon in oplossing gaan op het moment dat ik besloot het nieuwe voorstel van de verzekeringsmaatschappij aan te nemen en mijn plan voor mijn financiële problemen – tot dat tijdstip was ik me er niet van bewust dat er al een speciaalprogramma liep.
Met de oplossing van het conflict begonnen de symptomen van het genezingsproces; pijn en koorts.

De vloeistof in mijn buikholte is genezend oedeem, wat het genezingsproces begeleidt, misschien ook een lichte acites/vochtophoping in buikholte vanwege de financiële ramp en het daaruit volgende verhongeringsangst/verhongeringsconflict, en daarbij waren ook de nierverzamelbuizen actief.

De antibiotica heb ik geaccepteerd, omdat zonder verdere actie de pijn voor mij ondraaglijk was. Door de antibiotica voor een korte periode te nemen leek het mij het minste kwade te zijn.
Na 4 dagen waren de genezingssymptomen zo ver onderdrukt dat ik me uit het ziekenhuis liet ontslaan.

Sindsdien ben ik weer thuis, zorg zo goed mogelijk voor mezelf, eet licht verteerbaar voedsel en vooral veel eiwitten.
Ik heb wel nog steeds pijn en dit zal nog wel enige tijd aanhouden, maar de pijn is niet meer zo heftig. Wat ik ook zwaar vind is de vermoeidheid van het genezingsproces.

Een klein speciaalprogramma, wat ik door het nemen van de antibiotica zelf veroorzaakte, een zich verzetten conflict (zich niet kunnen verzetten tegen, zich niet kunnen verweren ) bloedsuiker / glucose waarde was achtvoudig hoger dan het maximum. Met de inname van de antibiotica (vanwege mijn waardevolle microben) ben ik enorm tegen mezelf ingegaan.
Sinds ik thuis ben en met de antibiotica ben gestopt, is de bloedsuikerwaarde weer terug naar normaal. De artsen in het ziekenhuis hadden mij als diagnose over deze verhoging gezegd dat de ontsteking zich aan het verspreiden was in de buikholte en dat dit levensbedreigend is.
Daarop heb ik gezegd dat op basis van die uitspraak ik de antibiotica niet wilde nemen.
Ik ben akkoord gegaan, omdat ik de hoop had daarmee de genezingssymptomen te verlichten.

Alleen door mijn kennis van de Germaanse Geneeskunde was ik in staat om deze hele gebeurtenis zonder paniek en verdere conflict shocks te overleven en me in het ziekenhuis te kunnen doorzetten.
Een ‘onwetende’ arts zei tegen me tijdens een gesprek waarin ik opnieuw de operatie weigerde: “U kunt doen wat u wilt, U bent de baas”.
In dit geval was ik door mijn weten inderdaad de Baas en kon daardoor de situatie heel goed beheersen/ beheren.
Ik ben Dr. Hamer en Helmut Pilhar oneindig dankbaar voor deze waardevolle kennis.

Petra

Opmerking H. Pilhar:
Er is een vlak groeiende tumor en een bloemkoolvormige tumor bij de dikke darm.
Het zinvolle bij een vlak groeiende tumor is het beter kunnen opnemen/ resorberen, bij een bloemkoolvormige tumor vermeerderen/verhogen zich de spijsverteringssappen, dit noemen we een sekretorische kwaliteit.

De dikke darm heeft als conflict inhoud, een gemeen conflict, men wordt onrechtvaardig van iets beschuldigd.

Petra dacht dat ze recht zou hebben op het geld (de brok). Ze dacht dus, dat ze deze brok had.
Plotseling wordt ze beschuldigd valse informatie gegeven te hebben en de veronderstelde veilige brok is plotseling verdwenen.
Vandaar de lokatie dikke darm en een vlak groeiende versie, geniaal toch?

De dunne darm is alleen vlak groeiend. Het heeft de taak het water aan de spijsverteringsbrij te onttrekken (resorptief) en tevens de inhoudelijke onverteerbare ergernis met verhongeringsangst (ik dacht d de brok te pakken te hebben, nu is de brok weg)

Je kunt je alleen maar verbazen!

Bron: Germanische-Heilkunde.at - Darmentzündung

Pin It
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 0% (0 stemmen)