Een in de vijfde maand zwangere jonge vroedvrouw spoelde in de kraamkamer instrumenten aan een wasbak af. Naast haar stond het bed van een buitenlandse kraamvrouw. Omdat deze vrouw slecht Duits verstond, raakte ze door de weeën in paniek.
Plotseling schreeuwde ze "hysterisch", als een speenvarken, dat de hele kraamkamer deed beven, zoals de jonge vroedvrouw berichtte.



In deze seconde moet het embryo in het lichaam van de jonge vrouw een waterconflict en gelijktijdig een territorium-angst-conflict met DHS hebben geleden. Hij associeerde daarbij water met een zeer groot gevaar vanwege het door merg en been gaande geschreeuw van de kraamvrouw en omdat de vroedvrouw juist onder het stromende water de instrumenten spoelde en het water daarbij luid en duidelijk spetterde.
's Avonds traden bij de vroedvrouw weeën en lichte bloedingen op: dreigende abortus! Ze bleef een paar dagen thuis. Dan was de situatie weer een beetje tot rust gekomen, zo geloofde ze.
Ze ging weer in de kraamkamer, spoelde weer instrumenten en hoort, net als haar kind, weer schreeuwende kraamvrouwen, weliswaar niet meer zo verschrikkelijk, maar voldoende. Ze kreeg meerdere malen weeën en bloedingen en weer dreigde een abortus.
Uiteindelijk, halverwege de zesde maand, ging ze voortijdig met zwangerschapsverlof. Vanaf dat moment leed het embryo geen recidieven meer, realiseerde zich dat ook en het biologische conflict loste zich op. Toen het kind werd geboren, vond men een cyste van de linker nier.
De moeder bemerkte bovendien, dat het kind langere tijd sterk hoestte (pcl-fase na territorium-angst-conflict) en slecht zag.
Helaas liet de vroedvrouw zich overhalen, om de nier te laten verwijderen en de zuigeling zelfs nog, ondanks een goede gezondheid, chemo te laten geven.

Opmerking:
Embryo's kunnen absoluut al in de baarmoeder biologische conflicten lijden en wel als zelfstandig wezen, dus volledig los van de moeder. Een andere mogelijkheid is, dat de moeder een paniek lijdt en de verzorgings-vaten naar de placenta sluit. Dan verhongert het kind. De moeder kan echter om biologische redenen alleen in de eerste drie maanden van de zwangerschap een conflict lijden. Want vanaf de vierde maand kan er geen kanker meer groeien, omdat bij groei sympathicotonie behoort en het lichaam van de zwangere op zijn laatst in de vierde maand op vagotonie is overgeschakeld, omdat het uitdragen van de vrucht biologisch absolute voorrang geniet.
Was een conflict echter niet opgelost, maar door de zwangerschap enkel "op non-actief" gezet, dan wordt op zijn laatst door de persweeën, als de vrouw dan in volle sympathicotonie is, het conflict weer geactiveerd, ofwel als juist actief conflict met verder groeien van de kanker of als actief "hangend conflict".
Anders is het, als het kind in de baarmoeder zelf in de ca-fase is en daarmee een abortus veroorzaakt, zichzelf als het ware ombrengt. Dan zetten meestal bloedingen en weeën in en vanaf het begin van de weeën is dan de zwangerschap biologische ten einde. Dan kan de moeder als tegenzet de (niet meer) zwangerschap beëindigen.


Dit verhaal is uit het boek "Kurze Einführung in die Germanische Neue Medizin" van Dr. Geerd Ryke Hamer

Pin It
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 0% (0 stemmen)

Plaats reactie

Met het geven van commentaar op berichten gaat u akkoord met ons privacy beleid


Beveiligingscode
Vernieuwen