Onze zoon Mike is 13,5 jaar en rechtshandig.

Ongeveer 10 dagen geleden zocht ik beddengoed in de kast op de kamer van Mike. Tot mijn verrassing viel er iets uit naar beneden. Het was een portemonnee, maar niet die van hem.

Ik keek erin en vond o.a. een paspoort van de oudere broer van zijn schoolkameraad en vriend Bodo. Deze oudere broer zit op dezelfde school en gaat naar de klas die mijn vrouw onderwijst.
Ik was geïrriteerd en geschokt en heb mijn vrouw voorzichtig erover geïnformeerd. We besloten om Mike nog dezelfde dag aan de tand te voelen.

Ik vertelde Mike van mijn ontdekking en verlangde van hem een sluitende verklaring.

10 maart 2009

Het was in het jaar 2000. Ik werkte bij een firma waar in ploegendienst werd gewerkt. Daarom moest ik om de week om 3:45 uur opstaan. We hadden destijds twee kinderen, een dochter van 3 en een zoon van 6 jaar. Beide sliepen in een stapelbed in de kamer naast ons. Meestal was het echter zo, dat ze in de nacht bij ons in bed kropen. Dit was voor mij tijdens de vroege dienst altijd een probleem. Het bed was te krap en ik had tijdens deze weken eenvoudigweg te weinig slaap.

Destijds kende ik weliswaar de Germaanse Geneeskunde, maar mijn kennis was nog gering. Werkelijk begrepen had ik het nog niet en geïntegreerd in ons leven hadden we het nog helemaal niet.

Op een dag zei onze zoon dat hij een eigen kamer wilde. Omdat we een verdieping lager al kinderkamers hadden voorbereid, konden we zijn wens relatief snel vervullen. We zorgden voor nog een paar meubels voor hem en hij kon al intrekken.

14 oktober 2008

Maandag: 22.09.2008: mijn zuster had al sinds drie weken heftige pijnen. Eerst merkte ze een verdikking ter grootte van een handpalm, die onder haar linker borst begon en zich vervolgens steeds meer om de borstkas en de rug uitbreidde. Ze is conflictactief en kan niet slapen. Alleen overdag misschien één of twee uurtjes. De toestand wordt steeds dramatischer. Ondertussen is er nachtelijk braken bijgekomen. Ze begeeft zich met heel lichte bagage op weg (het contact met een kleine rugzak doet al pijn) en wil binnen 3 dagen naar mij toe wandelen. Ze wil een oplossing vinden dan wel afdwingen. Ze vlucht voor haar familie en vriendinnen, die natuurlijk allemaal precies weten wat men in haar geval zou moeten doen.

Ik geef u hierbij mijn ervaring met een epileptische crisis, namelijk een myocardinfarct.

Ik ben 43 jaar en een rechtshandige vrouw.

Het is nu zeven jaar geleden, korte tijd nadat ik voor het eerst over de Germaanse Geneeskunde gehoord had, (destijds heette ze nog Neue Medizin) dat ik de Gouden Boeken van Dr. Hamer te leen had gekregen. Ik had toen een zeer heftige epileptische crisis ( = het midden van de genezingsfase).

Ik wist toendertijd nog niet dat ik kort daarvoor zelf een conflict had opgelost en mij een crisis te wachten stond.

Mijn ervaring met de Germaanse Geneeskunde

Hallo,

ik wilde even navragen hoe het met u en uw dochter gaat?
Ik heb uw site ontdekt. Ik was al eerder met de chemo gestopt, omdat ik het gevoel had dat het alleen maar gif was, maar dank zij uw site weet ik nu dat ik het bij het juiste eind had.

Ik had morbus hodgkin en de omschrijving zoals dit ontstaat klopt precies.

Ik stuur u hierbij een bericht over mijn moeder die aan kanker leed. Dankzij Dr. Hamer heeft ze weer een waardig leven.

U kunt het bericht natuurlijk publiceren. Ik hoop dat ik daarmee enkele mensen weer moed kan geven en misschien zelfs kan helpen.

3 Jaar geleden leed mijn moeder aan een maagperforatie. Er vond een Billroth II resectie plaats. Ook een stuk van de twaalfvingerige darm en de milt werden daarbij verwijderd. De artsen zeiden dat het goedaardig was.

Enkele maanden later klaagde mijn moeder over problemen bij het slikken, verlammingsverschijnselen en pijn aan haar linker been en arm. Er vond een onderzoek plaats naar de maag met een contrastmiddel. Ze had contrastmiddel ingeademd (door de slikverlamming) en als gevolg daarvan leed ze aan een aspiratiepneumonie.

8 oktober 2008

Hallo meneer Pilhar,
zo'n verhaal kan ik ook vertellen:

Vorig jaar augustus begon alles met een verkoudheid. Het zou een onschuldig iets geweest zijn, als deze infectie zich niet elke 3 tot 4 weken zou hebben herhaald. Ik kon niet slapen en verloor 5 kilo in gewicht. Omdat ik de Germaanse Geneeskunde ken, heb ik steeds gepiekerd welke conflicten voor mijn vatbaarheid voor infecties verantwoordelijk waren. Ik kon uiteindelijk niet vinden wat het was.
Ik was bij de dokter die bij het bloedonderzoek een leukopenie vaststelde en mij zei dat de vatbaarheid door een tekort aan B-lymfocyten komt. (Opm.: de lymfocyten behoren tot de leukocyten (witte bloedlichaampjes))

Deze voortdurende infecties duurden tot 1 mei 2008. Toen ik weer eens om reden van een verkoudheid op bed lag, las ik de Germaanse Geneeskunde en toen werd het mij duidelijk.

Onze zoon, 4 jaar oud, had steeds met onregelmatige tussenpozen en vaak 's nachts sterke bloedneuzen en dit al sinds langere tijd. In koude tijden had hij het vaker, wat we aan de droge verwarmingslucht toeschreven. Mijn man, die zich al heel lang met de Germaanse Geneeskunde bezighoudt, meende dat het een neusconflict moest zijn. Steeds weer bedacht ik waaraan het zou kunnen liggen, want het ging mij aan het hart als mijn zoon weer zo'n heftige bloedneus had.
Toen ik met mijn man tijdens de vakantie met de cabrio langs de oevers van het Gardameer reed, viel mij volslagen onverwacht het inzicht te binnen wat de oorzaak van dit neusconflict was.

Hier een kort ervaringsbericht van mijn vrouw:

Ze lijdt af en toe aan psoriasis (schilfers en rode vlekken op het voorhoofd). Nadat ze de Germaanse Geneeskunde een beetje had leren kennen, begon ze naar sporen te zoeken. Het viel haar toen op, dat ze de psoriasis altijd kreeg als ze warme chocolademelk dronk. Dat was al een warm spoor. Ze herinnerde zich dat haar oma, die al 20 jaar geleden was gestorven, haar altijd liefdevol warme chocolade serveerde. Haar dood was voor haar een ernstig scheidingsconflict, omdat de oma als een moeder voor haar was. Nadat het spoor was gevonden, had ze zich mentaal op het genieten van warme chocolademelk voorbereid door te zeggen: “Ik hield van mijn oma en haar warme chocolademelk, maar deze warme chocolademelk heeft niets met mijn oma te maken en daarom heb ik ook geen rode vlekken meer nodig...” Sindsdien geniet ze van haar warme chocolademelk zonder rode vlekken op het voorhoofd. Zo werkzaam is de Germaanse Geneeskunde!

Met vriendelijke groet,

J.T.

Stinkconflict

Nu ben ik zelf eens getuige van een conflict geweest, dat niet in overdrachtelijke zin is ervaren. Het is precies zo reëel als het in het boek (de tabel) staat beschreven.

Mijn vrouw was vaak verkouden en had allergieën. Het was voor mij dus niets bijzonders als ze weer eens in grote getale zakdoekjes verbruikte.

Toen ze mij op 10 augustus 2004 zei, dat ze een verkoudheid had als nooit tevoren, spitste ik mijn oren. Ik kon me niet voorstellen dat er een nog ergere verkoudheid zou zijn dan een allergieverkoudheid. Ik overdacht welk stinkconflict ze kort daarvoor zou hebben opgelost. Er kwamen echter meerdere mogelijkheden in aanmerking die ik allen toepasselijk achtte. Meerdere conflictinhouden kan echter niet en ik sloot in gedachte af met “onopgelost geval”.

Subcategorieën