Jeuk, scheidingsconlict aan de huid (10 Ra li/re):

Vrouw voelt zich afgewezen door haar man. Haar man wijst haar af op seksueel gebied. Geen seks, geen omarming, hij is impotent en daar valt verder niet over te praten.

Ze kreeg jeuk, dan hier, dan daar op het lichaam, met wat lichte rode zwellingen, nadat zij voor zichzelf besloten had de situatie maar te accepteren. Jeuk is een verschijnsel in de oplossingsfase van een conflict, waarbij men zich van een geliefd persoon gescheiden voelt.

Vrijwel alle klachten aan de botten hebben met een inbreuk op de eigenwaarde te maken. In de conflict actieve fase is er dan botontkalking ( 7 Ob li/re). Op een röntgenfoto zijn er dan plekken met minder kalk te zien, ontkalking van het bot. Als het conflict is opgelost, wordt er kalkrijk vocht naar die ontkalkte plek getransporteerd. Het kalk blijft achter in het bot en het vocht komt in eerste instantie onder het botvlies te zitten en komt daarna in het omringende weefsel. In de situatie waarbij het vocht nog voornamelijk onder het botvlies zit, is er veel pijn. Het botvlies is namelijk het pijnlijkste onderdeel van ons lichaam. Komt het botvlies onderspanning te staan, dan doet dat heel veel pijn. Op deze manier kunnen niet alleen nekklachten ontstaan, maar ook schouderklachten, rugklachten, heupklachten enz.

In het geval van de nekklachten (7 Ob li/re) gaat het om een specifieke inbreuk op de eigenwaarde en wel die van onrechtvaardig te worden behandeld, of onvrede hebben met een situatie.

Periost conflict, botvlies (8 Rb li/re) , scheidingsconflict met iemand pijn bezorgen, of zelf pijn toegevoegd krijgen. Beide kan ook figuurlijk zijn. De periostpijn die men in de oplossingsfase voelt wordt ervaren als reumatische pijn, reuma (8 Rb li/re)

Een mooi voorbeeld is hierbij het hielspoor (8 Rb li/re). Pijn onder de hiel, pijn met lopen.Deze pijn is gelokaliseerd in het botvlies, de huid die om het bot zit. Als het conflict actief is merkt men het niet, dan is er geen waarneembare verandering aan het periost. Het probleem, de pijn ontstaat pas als het conflict is opgelost. Het periost is dan onder de hiel wat gezwollen, soms zelfs onder de hele voet.( Dit is alleen voor een ervaren therapeut of arts waarneembaar).

Bij een rechtshandige is de linker lichaamshelft de moeder/kind kant, of kind/moeder kant, voor een man, vader/kind kant, of kind(zoon)/moeder kant ). De rechter lichaamshelft is dan partner kant. De partner hoeft dan niet de intieme partner te zijn, kan ook een werkgever, broer, vader of zuster, etc. zijn. Het betreft in elk geval nooit de moeder of het eigen kind. Voor een linkshandige is het omgekeerd.

Hartkloppingen en duizeligheid (3 Ra re)

De inhoud van het conflict is bij een rechtshandige vrouw na de menopauze een territorium verlies conflict. Een vrouw van 77 jaar heeft sinds een half jaar heel af en toe last van hartkloppingen en zoals ze het zelf noemt gelijktijdig duizelingen.

Uit het gesprek blijkt dat zij en haar echtgenoot toen zij dertig jaar was alle banden met haar familie hebben verbroken. Zij en haar man werden door haar familie als minderwaardig gezien en werden buiten gesloten. Haar man en zij hadden daarop besloten om alle contacten met de familie te verbreken.

Druk achter het borstbeen, frontaalangst, kieuwbooggangen zwelling (1 Ra re)

Een vrouw werkt met tegenzin op kantoor. Ze heeft vakantie en ziet er als een berg tegenop dat ze maandagmorgen weer naar haar werk moet. Het was voor haar alsof het werk op haar af kwam. Eenmaal weer aan het werk, valt het haar eigenlijk best wel mee. Na ongeveer een week krijgt ze een druk op de borst, vanaf de aanhechting van het sleutelbeen aan het borstbeen, tot ongeveer 10 cm naar beneden. Toen haar was uitgelegd waar het mee samenhing en dat het een oplossingsfase was van een frontaalangst-conflict, waren de klachten terstond al minder. Angst en ongerustheid maken de klachten die in de genezingsfase ontstaan veel erger.

Lederhuid conflicten (1 Oa li/re):

Wratten (1 Oa li/re)

Kleine platte wratjes aan de binnenzijde van de bovenbenen. Meisje van drie jaar wordt door vriendinnetje min of meer gedwongen haar genitaliën aan haar te laten zien. Het jonge meisje vertelde later aan de moeder dat ze het heel onaangenaam had gevonden en zich schaamde om dat te doen. Ze voelde zich figuurlijk besmeurd, een schending van haar integriteit. Nadat het kind de situatie met haar moeder had besproken, gingen de wratjes min of meer ontsteken en waren daarna verdwenen.

Melanoom (1 Oa li/re)

Buikvlies gezwollen, gezwollen buik (6 Oa re en li)

Een vrouw wilde graag zwanger worden, maar het lukte niet. Ze ging voor behandeling naar een neuraal-arts. Deze stak ongeveer 5 cm lange injectienaalden in de onderbuik ter hoogte van de eierstokken. Dit voelde deze vrouw steeds als aanval, stoot of steek tegen de buikwand. Elke keer als ze weer een behandeling had gehad, was na enkele dagen het conflict van een stoot tegen de buikwand weer opgelost. De buik zwol dan na ongeveer een week op, als teken van genezing. Ze leek dan zwanger, wat ze echter niet was.

Chronische vermoeidheid (gestreste vermoeidheid) (11 Ob li/re)

De conflict inhoud is: De verkeerde weg ingeslagen zijn, op het verkeerde paard hebben gewed. Het orgaan wat hiermee samenhangt is de bijnierschors. In de conflict actieve fase wordt er minder cortisol afgegeven, wat een gestreste vermoeidheid geeft.

Een man is al heel lang gescheiden, zijn ex-vrouw had een andere man getrouwd en deze zat in het criminele circuit. Zijn kinderen die ten tijde van de echtscheiding nog klein waren belandden mee in het wereldje van criminaliteit. Zijn dochter, nu ondertussen zelf moeder is ook weer samen met een man die geruime tijd vast heeft gezeten. Zelf zegt hij: ”Ik zou haar zo graag uit dat wereldje hebben, maar ze ziet het zelf niet”.

In dit geval is niet hijzelf degene die de verkeerde weg is ingeslagen, maar zijn dochter. En hij voelt voor haar mee, zonder dat zij het in de gaten heeft. (Men zou kunnen denken dat hij ook voor zichzelf de verkeerde weg is ingeslagen, door te scheiden. Hij was echter niet degene die wilde scheiden, maar zijn vrouw, want zij had een ander). In dit geval was het heel duidelijk, dat hij het conflict voelde voor zijn dochter.

Het is ook het onderwerp waarover hij met zijn therapeute wel spreekt, maar waar hij met zijn huidige vrouw moeilijk over kan praten.

(Uittreksel uit de nieuwe oplage van de Beknopte Inleiding - verschijnt begin 2013)

[Vertaling]
De nationale registrator voor kanker in Israël, Dr. Micha Barchana, deelde onlangs mede, dat de reeds al zeer lage kankergevallen in zijn land gelukkig verder afnemen. Dit betreft vooral dikke darm, borst en longkanker.
Al in 2004 stierven van de 7,4 miljoen inwoners van Israël slechts 152 aan kanker. Dit geeft doorgerekend het sensationele getal van 0,4 sterfgevallen aan kanker per dag. Ter vergelijking: in hetzelfde jaar stierven alleen al in Duitsland 220.000 mensen aan kanker, dus elke dag 601 mensen. In Oostenrijk waren het in 2008 dagelijks 55 en in Zwitserland “slechts” 40 doden.
In Israël ligt deze waarde echter nog ongeveer een factor 100 lager! Uit de Israëlische statistieken blijkt, dat de meeste slachtoffers van kanker uit de niet-Joodse bevolking afkomstig zijn. En daarmee is de sterfte onder de Joden nog minder.
Waarom dan? Leven de Israëlieten gezonder? Niet werkelijk, want ook daar rookt bijvoorbeeld één op de vier. De sleutel ligt in de behandeling van kanker zelf: omdat men in Israël de kanker uit een holistische zicht betracht en de totale ontgifting van lichaam, ziel en geest als hoogste prioriteit stelt, in verbinding met een gezonde voeding.
Blijkbaar functioneert dit uitgangspunt van natuurlijke therapie zeer goed. Alleen jammer dat de reguliere geneeskunde in de rest van de wereld nog altijd vasthoudt aan de “moordhandel” van chemo, bestraling en totaaloperatie. Helpen doet het namelijk niet. Wereldwijd stijgen de ziektes aan kanker nog altijd. Alleen al in Europa stierven in 2006 totaal 1,7 miljoen mensen aan kanker. Insiders schatten echter dat het aantal nog veel hoger ligt. Dit omdat vele kankerpatiënten achteraf aan de gevolgen van een traditionele behandeling sterven en dan in de statistieken op de lijst van hart- en vaatdoden belanden.
Getallen kunnen zo het één en ander verduidelijken. Zo ook, als men de jaarlijkse sterfgevallen aan kanker in een land op een miljoen inwoners terug rekent. Zo kan men de resultaten van de verschillende landen met elkaar vergelijken: op een miljoen Duitsers komen 2.683 kankerslachtoffers per jaar. In de EU (25 lidstaten) ligt dezelfde vergelijking bij 2.522 doden. In Israël bij 21. Daarmee is het risico om aan kanker te sterven in Europa 120 maal groter dan in Israël.
Daar kan je maar één ding concluderen: of naar Israël emigreren of zich uitsluitend op natuurgeneeskundige wijze laten behandelen!

[einde vertaling]

Ervaringsbericht van een taxichauffeur in de ziekenvervoerbranche

Medio 2011 werd er bij mijn vrouw ductale borstkanker gediagnostiseerd. Ik zie de chirurg nog voor ons zitten. De manier waarop hij vertelde wat ons te wachten stond in het komende jaar, gevolgd door de uitspraak “maar wij gaan u beter maken” maakte bij ons allebei het gevoel los dat er iets niet klopte. In tegenstelling tot het advies om vooral niet te gaan zoeken naar alternatieve informatiebronnen, zijn wij uiteindelijk bij de Germaanse Geneeskunde terecht gekomen. Sindsdien hebben wij diverse workshops en lezingen gevolgd, de boeken en tabellen aangeschaft en bestuderen we bijna dagelijks allerlei voorkomende gevallen. De borstkanker van mijn vrouw konden we in verband brengen met het plotselinge overlijden van haar vader in 2004. De oplossing van het onbewuste conflict konden we in verband brengen met het opruimen van haar ouderlijk huis na het overlijden van haar moeder in 2010.

Subcategorieën