hamer

Geboren in 1935, in Friesland (Duitsland) opgegroeid.
Op 18-jarige leeftijd deed hij eindexamen en begon een medische en theologie-studie in Tübingen, waar hij ook zijn latere vrouw Sigrid Oldenburg, een studente medicijnen, leerde kennen.
Toen hij 20 jaar was, slaagde hij voor het medische voorexamen; hij trouwde 1 jaar later in Erlangen en legde daar op 22 jarige leeftijd het theologische examen af.
De jonge familie kreeg als eerste een dochter en een zoon DIRK (die nog een grote rol zou spelen) en later nog 2 kinderen.
Op 24 jarige leeftijd slaagde Dr. Hamer voor het medische staatsexamen in Marburg. Twee jaar later ontving hij na zijn periode als assistent de approbatie als arts en de doctorsgraad.
Er volgden een aantal jaren aan de universiteitsklinieken van Tübingen en Heidelberg.
In 1972 deed dr. med. R.G. Hamer zijn specialisatie als internist. Hij werkte ook deeltijds in een maatschap met zijn vrouw dr. Sigrid Hamer.

Hij hield er altijd een bijzondere hobby op na: patenten uitvinden; b.v. het a-traumatisch snijdende Hamer-Scalpel voor plastische chirurgie, dat met een 20-voudige scherpte van een scheermes snijdt; een speciale botzaag, eveneens voor plastische chirurgie; of een zich steeds de lichaamscontouren automatisch aanpassende massage ligbank; alsook een apparaat voor transcutane serumdiagnose.
Het was de droom van Dr. Hamer om met de inkomsten die hij uit zijn patenten ontving een artsenpraktijk voor arme mensen in Zuid-Italië te beginnen, zonder geld voor consulten te vragen.

Kort voordat hij zijn droom kon verwezenlijken, op 18 Augustus 1978, 's morgens om 3.00 uur in de schemering, gebeurde er iets vreselijks:
Voor het eiland Cavallo wilde de doorgedraaide Italiaanse prins V.E. van Savoyen iemand neerschieten. Daarbij werd dr. Hamers zoon Dirk, die nietsvermoedend in een boot lag te slapen, levensgevaarlijk getroffen.
Bijna 4 maanden lang duurde de doodsstrijd van zijn zoon. Dag en nacht waakte hij als vader aan het bed van zijn zoon.

Op 7 december 1978 stierf Dirk in zijn armen.

Daardoor heeft hij, zoals hij 3 jaar later zou weten, een verliesconflict met een daardoor in werking getreden teelbal-kanker geleden. Later benoemde Dr. Hamer een dergelijk soort van schokbeleving het "Dirk-Hamer-Syndroom" (DHS), een Biologische Conflictshock, die ons totaal onverwachts "op het verkeerde been" zet.

Op 2 juli 2017 is Dr. Ryke Geerd Hamer overleden in Sandefjord Noorwegen. Sinds 2008 woonde hij daar als politiek vluchteling. In Europa (EU) liep een arrestatiebevel tegen hem wegens volksopruiing en hij voelde er niets voor om voor de derde keer de gevangenis in te gaan. Noorwegen had geen uitleveringsverdrag met de EU. Met zijn dood is een der grootste wetenschappers van onze geschiedenis heengegaan. Niet alleen heeft hij een ongelofelijke ontdekking gedaan, maar hij heeft deze ook logisch geordend en letterlijk met zijn leven verdedigd.

 

Pin It

De Germaanse Geneeskunde omvat het hele biologische systeem. Dit systeem is samengevat in de 5 biologische natuurwetten, die gelden voor al het leven.
Deze biologische wetmatigheden tonen ons dat er op de achtergrond veel meer afloopt dan we hebben vermoed.
In het kort samengevat hebben alle ons bekende ziektes de volgende kenmerken:
Ze beginnen allemaal met een Biologisch Conflict (DHS®)
Deze conflictieve belevingsschok slaat als DHS in indien aan de volgende drie voorwaarden wordt voldaan:

  • Het conflict is hoogacuut dramatisch;
  • De conflictsituatie komt volslagen onverwacht, we hebben ons er niet op voor kunnen bereiden;
  • Op het moment van de conflictsituatie zijn we emotioneel of sociaal geïsoleerd. We kunnen er met niemand over praten, we kunnen het met niemand delen.

Het DHS is een Biologisch Conflict, omdat we op het moment van inslag biologisch reageren. Dus met vaste, voorgeprogrammeerde patronen.

Als het DHS is ingeslagen dan verloopt het tot het einde van het proces op alle niveau's synchroon. Deze niveau's zijn:

  • organisch; er treedt een organische verandering op om de aciteve conflictsituatie zo snel mogelijk tot een oplossing te brengen;
  • Psychisch: het denken wordt gefixeerd op de conflictsituatie om zo snel mogelijk tot een oplossing van de conflictsituatie te komen;
  • cerebraal: in de hersenen is in het centrum van waaruit het orgaan wordt gestuurd een Hamerse Haard waarneembaar (hersen ct-scan).

Verandert er iets op het ene niveau, dan is dit op de andere niveau's waarneembaar. Men zou ook kunnen zeggen dat ze één zijn. Psyche en lichaam reageren dus als één geheel. We delen ze alleen voor de diagnose op in drie niveau's.

Een zeer belangrijke wetmatigheid is dat alle ziektes in twee fases verlopen, in zoverre het tot een oplossing van het conflict komt.

De eerste fase is dus de conflictactieve (ca-fase) of koude fase en loopt zolang het conflict nog niet tot een oplossing is gekomen. Er zijn heel specifieke kenmerken aan deze fase verbonden, waardoor men ze snel kan herkennen. Enkele kenmerken zijn: koude handen en voeten, weinig eetlust, slapeloosheid en een dwangmatig denken rondom het conflictthema.

De tweede fase treedt in wanneer het conflict tot een oplossing is gekomen. De fysieke veranderingen en de overmatige activiteit die in de conflictactieve fase hebben plaatsgevonden worden in deze fase weer afgebouwd. Dit gaat gepaard met grote vermoeidheid, koorts, pijn, zwellingen en andere genezingssymptomen.
Deze fase noemen we genezingsfase, warme fase of herstellingsfase (pcl-fase).

In 70 tot 80% van alle “ziektegevallen” handelt het zich om een genezingsfase, waarbij de conflictactieve fase over het hoofd is gezien en het conflict spontaan tot een oplossing is gekomen.
In deze fase is het belangrijk dat de patiënt rust, een goede voeding en een goede verzorging heeft. Het lichaam zorgt dan zelf voor de genezing.

Het hele programma, van conflictinslag tot het einde van de genezingsfase noemen we een Zinvol Biologisch Speciaalprogramma (SBS®). De conflictinhoud op het moment van de conflictinslag bepaalt welk “programma” (SBS) wordt gestart en bepaalt daarmee aan welk orgaan een verandering zal optreden en op welke locatie in de hersenen een Hamerse Haard inslaat.

In 20 tot 30% van de gevallen handelt het zich om een Biologisch Speciaalprogramma dat nog in de conflictactieve fase is. Het conflict is dus nog niet tot een oplossing gekomen. In dit geval is het dus nodig om het conflictmoment te achterhalen, daarmee men de conflictieve situatie kan oplossen.
Biologisch zijn lichaam en psyche er al op ingesteld om dit conflict tot een oplossing te brengen, waarmee het programma kan overschakelen naar de genezingsfase.

De therapie in de Germaanse Geneeskunde is al biologisch ingeprogrammeerd. Zodra Het conflict is opgelost, wordt er overgeschakeld naar genezing en zorgt het programma automatisch voor een herstel van het lichaam.
Met deze kennis weten we niet alleen de oorzaak en verloop van elke ziekte, maar we kunnen ook de “effectiviteit” van therapieën in het algemeen wetenschappelijk nawijzen.
Voorbeeld:
Omdat ook elk geval van kanker op organisch niveau in de hersenen en in de psyche terug te vinden is, is de klassieke theorie, dat kanker wild geworden cellen zijn die zich in het lichaam verspreiden, niet meer in stand te houden. En de hele klassieke behandeling van kanker met operatie, chemo en bestraling is op deze zichtwijze gebaseerd.
 



Een belangrijke ontdekking van Dr. Hamer is het ontogenetische systeem van de Zinvolle Biologische Speciaalprogramma's (SBS).
Deze indeling stamt uit de embryologie. Hier wordt elke lichaamcel toegewezen aan één van de drie kiembladen. Wanneer we dat in een diagram zetten dan krijgen we het volgende overzicht:

Kiembladindeling Hersendeel ca-fase pcl-fase Biologische zin
Endoderm Binnenste kiemblad Hersenstam Celtoename Tumorafbouw mbv microben In de actieve fase
Mesoderm Middelste kiemblad Kleine hersenen Celtoename Tumorafbouw mbv microben In de actieve fase
Mesoderm Middelste kiemblad Witte stof van de grote hersenen Celafname Celwederopbouw mbv van microben Aan het einde van de genezingsfase
Ectoderm Buitenste kiemblad Hersenschors van de grote hersenen Celafname of functieuitval Celwederopbouw of functieherstel In de actieve fase

Met dit schema wordt de eerste grove indeling van de Biologische Programma's in twee groepen gemaakt.
We zien bij de organen of delen van organen die vanuit de hersenstam en kleine hersenen worden gestuurd altijd een celtoename in de conflictactieve fase. Dit kan zijn in de toename van longblaasjes, een vergroting van de schildklier of prostaat of de groei van een darmtumor of poliep.
In de genezingsfase is dit aangegroeide weefsel overtollig en wordt door mycobactetriën, meestal tbc-schimmels weer afgebroken, waarna ze door het lichaam kan worden afgevoerd.

Omdat de hersenstam en de kleine hersenen zich het eerst hebben ontwikkeld, is dit het oudste gedeelte van onze hersenen. Omdat deze twee hersendelen hetzelfde celgroeiverloop hebben, noemen we ze “oude hersenen”.

De tweede groep zijn de organen of delen van organen die hun sturing vanuit de grote hersenen krijgen. Hier zien we het tegengestelde verloop, namelijk een celafname in de conflictactieve fase en een celwederopbouw in de genezingsfase. Deze celafname kan bijvoorbeeld een botontkalking, kraakbeenafbouw, spierafbouw of een huid- of slijmvliesafbouw zijn.
 


Er wordt hier van organen of delen van organen gesproken, wat bepaalde organen hebben verschillende weefsels die ook tot verschillende kiembladen behoren.

Kiembladindeling van de nier

Een voorbeeld daarvan zijn de nieren:
In de afbeelding hierboven is de nier weergegeven. Alle orgaandelen zijn gekleurd volgens kiembladindeling.

  • Geel: binnenste kiemblad, hersenstam;
  • Oranje/geel gestreept: Middelste kiemblad, kleine hersenen (behoort nog tot de 'oude hersenen');
  • Oranje: Middelste kiemblad, witte stof van de grote hersenen;
  • Rood: Buitenste kiemblad, hersenschors van de grote hersenen.

Het nierlichaam, bestaande uit de nierfilters, die de voorurine produceren (150 liter per dag) behoren tot het middelste kiemblad en worden gestuurd vanuit de witte stof van de grote hersenen. Ze hebben dus een celafname in de conflictactieve fase in de vorm van een necrose. Er ontstaan gaten in het nierlichaam.
Conflictinhoud: water of vloeistofconflict. Het individu heeft een DHS geleden, waarbij vloeistof een belangrijke rol speelde. Dit kan zijn dat de kelder is ondergelopen, het dak heeft gelekt en het water langs de muur stroomt, of het parket gaat drijven. Het kan zijn dat men bijna verdronken is of dat men bijvoorbeeld een lekkende brandstoftank in de voortuin heeft.
Door het actieve conflict wordt het filter van de nieren steeds kleiner. Omdat er nu weiniger voorurine geproduceerd kan worden, wordt de bloeddruk verhoogd, daarmee door de hogere druk weer de urineuitstoot kan worden vergroot.
Let wel, dit conflict heeft zijn biologische zin aan het einde van de genezingsfase, zoals we dadelijk zullen zien. Deze actieve fase is dus een voorbereiding.
Komt het tot een oplossing van het vloeistofconflict, dan daalt de bloeddruk en begint er vanuit het gat of de gaten in het nierlichaam een cyste te groeien. Was de necrose in de nier, dan groeit er een cyste in de nier. Was de necrose aan de oppervlakte van de nier, dan groeit deze buiten de nier. Een cyste heeft 9 maanden nodig om te 'volgroeien'. Na deze tijd is hij gerijpt en is dan alleen nog maar over een streng met de nier verbonden. Deze cyste produceert dan voorurine, die in de nier verder wordt verwerkt.
Biologische zin: deze cyste heeft een grotere capaciteit dan het weefsel dat in de nier verloren is gegaan. Er is dus door de cyste aan het einde van de genezingsfase meer nierfunctie dan voor de conflictinslag. Dit is biologisch bedoeld om er voor te zorgen dat men een soortgelijk conflict de volgende keer beter gewassen is. Dit geldt voor alle programma's die vanuit de witte stof van de grote hersenen worden gestuurd.

De Nierverzamelbuisjes zorgen ervoor dat het grootste deel van het vocht dat in de voorurine zit weer in het bloed terugkomt en laten een geconcentreerde urine door naar de nierkelk en blaas. Zij worden gestuurd van de hersenstam en behoren daarmee tot het binnenste kiemblad. Ze vormen dus in geval van een actief conflict een celtoename. De verzamelbuisjes groeien dicht.
Conflictinhoud:

  • existentieconflict;
  • vluchtelingsconflict;
  • zich verwaarloost voelen;
  • zich moederziel alleen gelaten voelen;
  • zich in de woestijn uitgezet voelen;
  • uit het nest geworpen zijn.

Hier zijn verschillende intenties van hetzelfde conflict omschreven. Het gaat er hierom dat men zich in zijn existentie bedreigd voelt; iets wat men in alle bovengenoemde conflictinhouden terugvinden kan.
Slaat dit conflict in, dan schakelt het lichaam over op overleven. Alle vocht en voedingsstoffen worden in het lichaam opgeslagen. De verzamelbuisjes sluiten de afvoer van urine nagenoeg af (tot minimaal 300ml/dag) en de rest van het vocht wordt in het lichaam teruggevoerd en opgeslagen.
Biologische zin: deze ligt bij programma's van het binnenste kiemblad altijd in de conflictactieve fase. Doel van dit conflict is de ontstane situatie zo lang mogelijk te kunnen overleven.

Zodra het tot een oplossing van de conflictsituatie komt, zal hij direct weer kunnen plassen en wordt de versluiting in de verzamelbuisjes tuberculeus afgebouwd (nier-tbc).

De nierkelk: deze wordt vanuit de hersenschors van de grote hersenen gestuurd en behoort daarmee tot het ectoderm. In het geval van conflictactiviteit vind er een celafbouw plaats in de vorm van een ulceratie. Deze verandering is alleen microscopisch waarneembaar en geeft ook geen klachten.
Conflictinhoud: Territorium-markeringsconflict
Biologische zin: ze zorgt voor een verwijding van de nierkelk en de urineleiders, waardoor de urine beter kan afvloeien.
Genezingsfase: onder pijn, zwelling en koorts wordt het slijmvlies van de nierkelk weer opnieuw opgebouwd. In de urineleider kan het door de zwelling tot een tijdelijke afsluiting komen.

We zien dus dat men bij één orgaan verschillende conflicten kan leiden met verschillende verlopen, hoewel ze allemaal verlopen volgens de biologische natuurwetten.

Het belangrijkste voor de beginnende hobbyist in de Germaanse Geneeskunde is dat hij begrijpt dat het allemaal zinvolle biologische processen zijn die er zich in zijn lichaam afspelen met het primaire doel om te overleven.
Wanneer men de eerste schrik als er iets onverwachts in het lichaam gebeurt met gelatenheid kan opvangen, dan heeft men al veel gewonnen.

Op de pagina van de 3e biologische natuurwet is het nog eens kort weergegeven.

Pin It

Het ontstaan en verloop van alle ziektes

in kaart gebracht in 5 biologische natuurwetten

 

Deze 5 biologische natuurwetten gelden voor al het leven en zijn zo oud als het leven zelf.
Al onze aandoeningen van fysieke en psychische aard verlopen volgens deze natuurwetten.

De ontdekking van Dr. Ryke Geerd Hamer uit Duitsland is een empirisch vastgestelde natuurwetenschap, die sinds 1981 op meer dan 40.000 ziektegevallen op juistheid is getoetst.
Empirisch wil zeggen dat het proefondervindelijk, door middel van observatie is vastgesteld.

Dit systeem bevat geen enkele veronderstelling of hypothese. Dit maakt het tot een wetenschap volgens de klassieke begrippen. Bij een wetenschap dient het systeem en zijn facetten op elk eerstvolgend (ziekte-)geval op juistheid controleerbaar en daarbij reproduceerbaar te zijn.

De Germaanse Geneeskunde is een natuurwetenschap, omdat in het systeem de zin van het 'ziekte'-proces wordt gedefinieerd (5e wet). Hierdoor krijgt het hele systeem een biologische zin en verklaring. Daarmee is het geen theoretische voorstelling of model meer.

Dit biologische systeem geeft voor het eerst in de menselijke geschiedenis een wetenschappelijke basis aan de geneeskunde .
Ook toont het ons op controleerbare wijze, dat lichaam en geest één geheel vormen. Gebeurt er iets in het lichaam, dan is dat direct waarneembaar in de psyche en omgekeerd.

De meeste lichamelijke aandoeningen (ziektes) worden in onze samenleving veroorzaakt door psychische conflicten, die door het onderbewustzijn biologisch worden ervaren en verwerkt.
Zolang deze conflict-situatie blijft voortbestaan, probeert het organisme dit op psychisch en organisch niveau tot een oplossing te brengen.

Aan de hand van de biologische natuurwetten kan elke behandeling of therapie natuurwetenschappelijk op haar effectieve werking worden gecontroleerd. Dat dit niet of nauwelijks gebeurt komt omdat de meeste therapieën deze test niet zouden doorstaan.

Deze internetsite, in het bijzonder het gedeelte voor geregistreerde gebruikers, biedt U de gereedschappen om zich de biologische natuurwetten eigen te maken. U hoeft niet alles tot in detail te kennen. U dient louter het systeem van het ontstaan en verloop van 'ziektes' te begrijpen, zodat u weer vertrouwen in uzelf en in de natuur krijgt. U weet dan dat kwaadaardigheid bij cellen en microben niet bestaat en dat de processen die zich in uw lichaam en geest afspelen controleerbaar zijn.
Door het kennen zult u ook steeds meer gaan herkennen. U zult het bio-logisch denken herontdekken. Want in conflictsituaties kunnen we alleen maar biologisch (instinctief) reageren. Dat is biologisch bepaald. Gelooft u niets behalve uw eigen ervaring aan de hand van controleerbare feiten!

Er zijn op deze internetsite geen reclamelinks of advertenties. Behalve informatie wordt u ook niets aangeboden. Ze dient er enkel en alleen toe om u objectief te informeren.
Leer de Germaanse Geneeskunde kennen zolang u nog gezond bent. U heeft dan de tijd en de helderheid van geest om de biologische processen te herkennen.

Indien de regels van de Germaanse Geneeskunde professioneel zouden worden toegepast, dan heeft men een genezingskans van 95 tot 98%, waarbij we dan van een volledige genezing spreken. Alle lichaamsfuncties worden volledig hersteld en in sommige gevallen zelfs verbeterd.
We spreken hier van alle ziektes, dus kanker, hart- en vaatziekten, maar ook chronische ziektes, allergieën, verlammingen, onvruchtbaarheid, diabetes enz.

Zelfs op het gebied van depressies, maniën, dwangneurosen, psychosen, schizofrenie en spontane misdaden zijn de biologische natuurwetten van toepassing.

De Germaanse geldt niet voor verwondingen, vergiftigingen en zware ondervoeding. Zo kan bijvoorbeeld de schade die wordt aangericht door chemotherapie (zware vergiftiging) en bestraling (verbranding van weefsel) niet door het organisme worden hersteld. Het zal door de vorming van bindweefsel (littekenweefsel) proberen de schade te beperken. Ook het gebrek aan bepaalde voedingsmiddelen kan tot klachten leiden die niet vanuit de biologische speciaalprogramma's worden gestuurd.

Deze ontdekking toont ons dat we het begrip ziekte verkeerd hebben begrepen. Ziekte is geen falen of fout van de natuur, maar onderdeel van een groter biologisch programma. En met deze zogenaamde speciaalprogramma's wordt ons een tweede kans gegeven om als individu en als soort te overleven. We lijden een biologische conflict als we voor een hoog acuut dramatische situatie worden gesteld, die we in deze seconde niet kunnen oplossen. Deze speciaalprogramma's hebben tot doel om de mogelijkheid tot een oplossing op een later tijdstip te vergroten.

Zouden we meer intuïtief (instinctief) te werk gaan - zoals de zoogdieren het doen - dan zouden we zeer eenvoudig en efficiënt deze conflicten oplossen.
Omdat we echter verregaand onze intuïtie hebben verloren, moeten we het nu intellectueel benaderen, wat veel ingewikkelder is en veel meer inspanning van ons vraagt. Voor de intellectuele benadering hebben we kennis (wetenschap) nodig. Deze kennis is in de biologische natuurwetten vastgelegd. Deze kennis kunt u hier op deze site vinden.

Pin It


De biologische natuurwetten zijn zo oud als het leven zelf. Ze zijn echter relatief kort geleden herontdekt en voor de meeste mensen nog volledig onbekend en daarmee nieuw. Bij alles wat nieuw is moet men er eerst mee vertrouwd raken en het leren kennen om te kunnen beseffen wat het nieuw-ontdekte precies inhoudt. Ook toen Dr. Hamer de eerste natuurwetten ontdekte, besefte hij niet, van welke enorme waarde en belang deze ontdekkingen zouden zijn. Met uw archaïsche (=oer-) bewustzijn zult ook u ze kunnen herkennen en herontdekken.

Eén van de belangrijkste ontdekkingen is de rol die de psyche speelt bij het ontstaan en verloop van wat wij "ziekte" noemen. Een rol die tot op heden niet algemeen wordt onderkend en waarmee bij de huidige reguliere klinische therapieën geen rekening wordt gehouden.

De Germaanse Geneeskunde is niet echt een therapievorm. Er is weliswaar sprake van een "therapeutische werking" van de Speciaalprogramma's, die de betrokkene in de conflictactieve fase aanzet tot het oplossen van zijn biologische conflict(en) en die in de genezingsfase het herstel automatisch laat intreden voor een terugkeer tot de "gezonde" toestand. Echter de Germaanse Geneeskunde maakt duidelijk hoe de natuur en het leven zelf in haar eigen 'geneesmiddelen' voorziet.
Hoewel ze de therapeut zeer effectieve gereedschappen ter beschikking stelt, is de Germaanse Geneeskunde eigenlijk voor iedereen bedoeld. Ze toont ons hoe we als levende wezens reageren en functioneren. Hierdoor wordt voor ons zichtbaar wat voor ons werkelijk 'een probleem' is en wat niet.
In onze informatiemaatschappij kan niemand beweren dat het niet belangrijk zou zijn om te weten hoe ons lichaam functioneert. Leven we ons hele leven in een lichaam waarvan we niet weten hoe het nu echt werkt?
De Germaanse Geneeskunde beschrijft dit functioneren op relatief eenvoudige wijze in 5 biologische natuurwetten en laat ons zien hoe de basisprincipes werken.

Om als 'niet-wetenden' een beeld te krijgen van hoe zoiets nieuws er dan uitziet, maken we een vergelijking met een ontdekking uit het verleden:

Stel je nu eens voor dat we zouden leven in een tijd, waarin wordt aangenomen dat de aarde een platte schijf is. Nu ontmoeten we iemand die beweert (en hij heeft goede aanwijzingen daarvoor), dat de wereld een bol is en dat deze door de ruimte zweeft. Hoe legt hij dat de anderen uit?
Zolang we blijven denken vanuit het beeld van een platte wereld, kunnen we ons geen voorstelling van een zwevende bol maken. We kunnen er lang over soebatten, maar iedereen heeft z'n eigen standpunt in het platte vlak, dat men dan, bijna gedwongen, hardnekkig gaat verdedigen.

Men moet eerst een stap in de richting van de nieuwe voorstelling zetten en zich enigszins losmaken van de oude denkpatronen, om het nieuwe te kunnen leren kennen, te accepteren en integreren. Vandaag de dag heeft niemand er problemen mee, dat de wereld een bol is en dat ze in Australië zogezegd 'ondersteboven' rondlopen. En de aarde is ook dezelfde gebleven; of wij nu denken dat ze plat of rond is, de aarde blijft in dit opzicht onveranderd.

De motivering voor de hieronder genoemde 'voordelen' voor diegene, die zich de basisregels van de Germaanse Geneeskunde eigen maakt kan men dus pas begrijpen als men zich met deze regels vertrouwd heeft gemaakt. Het heeft geen zin ze hier te beargumenteren, omdat en zolang ze vanuit een andere invalshoek (dimensie) worden waargenomen (plat i.p.v. rond). Zodra men een beetje vertrouwd is met de biologische wetmatigheden, kan men zijn eigen vragen doorgaans zelf beantwoorden.

Als men zich de biologische natuurwetten eigen heeft gemaakt, dan zijn de volgende consequenties te voorzien:

  • Men is minder ontvankelijk voor ziektes (liever: Zinvolle Biologische Speciaalprogramma's (SBS));
  • Men kan zelf ziektes (SBSen) in een vroegtijdig stadium herkennen, voorspellen en oplossen;
  • Men krijgt een andere kijk op het leven en de herstellende vermogens van alles wat leeft, zoals ook van het eigen lichaam;
  • Men wordt met vertrouwen ouder, wetende dat men niet hoeft te lijden in of met gebreken;
  • Men is in staat, andere mensen te helpen bij voor hen onoverkomelijke zaken;
  • Men is in staat, zichzelf en daarbij zijn medemens beter te begrijpen;
  • Men ziet de wereld en onze samenleving in een ander daglicht.

Dit ligt voor iedereen binnen handbereik. Het is geen moeilijke materie en men hoeft geen onderscheidingen te hebben of te halen.
Alleen interesse en een beetje tijd. Het moeilijkste is het, om de eerste stap te zetten. De deur te openen naar en voor een revolutionair nieuw inzicht betreffende "ziekte" en alles wat daar mee samenhangt, door bereid te zijn alle in ons gevestigde opvattingen dienaangaande te heronderzoeken. De rest gaat bijna vanzelf.

Op deze site vind je de belangrijkste grondbeginselen en deze informatie zal in de toekomst verder worden uitgebreid (suggesties zijn welkom).
Ook worden er in Nederland en Vlaanderen seminars gegeven tegen kostprijs, om iedereen de mogelijkheid te geven zich hier verder in te verdiepen.
Ben je hierin geïnteresseerd, meld je dan via het aangegeven emailadres.

Pin It