Hoofdinhoud

De links- of rechtshandigheid speelt in de Germaanse Geneeskunde een belangrijke rol. Want vanaf de kleine hersenen bepaalt de handigheid van het individu of een conflict zich in de rechter of linker lichaamszijde manifesteert.

 RechtshandigheidLinkshandigheid











Met de "klaptest" kan men eenvoudig vaststellen, of men links- of rechtshandig is. Men klapt in de handen, zoals bij het applaudisseren. De hand, die in de andere hand slaat, is de dominante hand. Veel mensen denken rechtshandig te zijn. Hen is hen echter aangeleerd om de rechterhand te gebruiken.
Het gaat hier eigenlijk niet om de links- of rechtshandigheid, maar om de lateraliteit van de hersenen. Ongeveer 35% van de mensen is linkshandig volgens de klaptest. De handigheid wordt reeds bepaald bij de eerste celdeling van het embryo. Op dat moment ligt de lateraliteit vast.

Voor een rechtshandige staat de linker lichaamszijde voor de moeder/kind relatie en de rechter lichaamszijde voor "partner", dat wil zeggen, alles wat niet onder moeder of kind valt.
Dit kan een partner zijn of een familielid, een zeer goede vriend(-in) of een tegenstander.

Vaders ervaren hun volwassen kinderen vaak als partner. De kinderen gaan dan bij het volwassen worden langzaam over op de partnerzijde. Als er tijdens deze overgangsperiode een conflict met betrekking tot het kind inslaat, dan zal dat op beide lichaamshelften (en hersenhelften) een inslag geven.

De moeder/kind-binding is van de natuur uit heel belangrijk. Deze blijft meestal levenslang bestaan. Uitzonderingen zijn als er een vijandige verhouding is of een een sterke concurrentie tussen de twee. Ook kan de moeder bijvoorbeeld zo een sterke retardatie hebben (kinderlijk zijn), dat het kind de moeder biologisch niet meer als moeder ervaart.

Voor een linkshandige is het omgekeerd. Dan is de rechter lichaamshelft voor de moeder en kind en de linker zijde voor de partner.

Deze handigheid is wetmatig. Wat men echter in betracht dient te nemen, is dat het afhankelijk is van de beleving van iemand. Zo kan men ook een huisdier biologisch als kind betrachten. Over het algemeen het dan geen bul-dog, maar eerder een schoothondje. Een paard zal men zo veel eerder als partner betrachten, omdat dit een relatie is waar men meer op gelijk niveau is.
Een gehandicapt kind wordt meestal levenslang als kind beschouwd, omdat het de kinderlijke verzorging nodig heeft.

Voorbeeld:
een rechtshandige moeder lijdt een zorgconflict, omdat haar kind ernstig ziek is geworden. Zij zal dan in haar linker borst een adeno-carcinoom (gezwel) ontwikkelen tijdens de conflictactieve fase. De bijbehorende Hamerse Haard bevindt zich rechts in de rechter hersenhelft van de kleine hersenen (gekruist ten opzichte van het orgaan).
Als het conflict enkele maanden voortduurt, zal zij een knobbel in haar linker borst aantreffen. Heeft ze nog een zorgconflict om een ander kind of om haar moeder, dan zal er in dezelfde borst nog een gezwel bijkomen. Deze twee conflicten lopen onafhankelijk van elkaar. Wordt één conflict opgelost, dan gaat er één gezwel in genezing. De andere blijft doorgroeien, tot ook dit conflict is opgelost.
Een zorgconflict om een partner zal bij de rechtshandige vrouw in de rechter borst een gezwel veroorzaken.
Bij de linkshandige is het precies omgekeerd.
Daarom is het voor een arts/therapeut altijd zeer belangrijk de lateraliteit te testen.
In de hersenschors van de grote hersenen speelt deze handigheid een nog grotere rol.
Hier is zij er zelfs medebepalend voor, welk orgaan in het spel is. In zo'n geval kan een linkshandige bij dezelfde conflictinhoud een totaal ander ziektebeeld vertonen.